«Σειρά έχει το Ολυμπιακό μετάλλιο»

Ήταν να μην μπει σε κωπηλατικό σκάφος… Είναι αυτό που λέμε έρωτας με την πρώτη ματιά… Η Κατερίνα Νικολαΐδου το 2007 έκανε σαν δώρο γενεθλίων στον πατέρα της την πρώτη της βόλτα με κουπί και το 2015 χάρισε σε όλη την Ελλάδα ένα ασημένιο μετάλλιο στο πρόσφατο παγκόσμιο πρωτάθλημα της Γαλλίας.
συνέντευξη Σεβαστή Βρακατσέλη

Στη Γαλλία εκπλήρωσε και το πρώτο της μεγάλο όνειρο αυτό της συμμετοχής της σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Το δεύτερο θέλει να το εκπληρώσει σε 11 μήνες από τώρα κρεμώντας στο στήθος της ένα Ολυμπιακό μετάλλιο.

Ξετυλίγοντας το παγκόσμιο πρωτάθλημα θέλω να μου πεις τις σκέψεις σου φεύγοντας από την Ελλάδα αλλά και αυτές κατά την παραμονή σας στην Γαλλία.
Ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι που για να είμαι ειλικρινής το δούλευα αρκετό καιρό πέρα από τις ώρες της προπόνησης. Ήξερα πολύ καλά μέσα μου πόσο πολύ έχω κουραστεί και προσπαθήσει όλα αυτά τα χρόνια για τον συγκεκριμένο αγώνα και δεν ήθελα να αφήσω το άγχος να με επηρεάσει στο παραμικρό. Έτσι, προσπάθησα να ξεχάσω το θέμα της πρόκρισης και των 11 πρώτων θέσεων αλλά να έχω την ίδια ακριβώς ψυχολογία και σκέψη με τα προηγούμενα παγκόσμια πρωταθλήματα. Ούτε ένα δευτερόλεπτο δεν άφησα τον εαυτό μου να σκεφτεί το ενδεχόμενο κάποιας αποτυχίας. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πόσο πολύ ήθελα αυτή την πρόκριση και το να έχω καθαρό μυαλό ώστε να αντιμετωπίζω τις καταστάσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Από κούρσα σε κούρσα τι ήταν αυτό που λέγατε με την Σοφία;
Με την Σοφία και το προπονητικό επιτελείο γνωρίζαμε πολύ καλά πριν καν αρχίσουν οι αγώνες ότι είχαμε βελτιωθεί πολύ κατά τη διάρκεια του τελευταίου σταδίου της προετοιμασίας και νοιώθαμε πολύ καλά. Ωστόσο, δεν ξέραμε που θα βρισκόμαστε σε σχέση με τα υπόλοιπα πληρώματα. Κάτι που είδαμε μετά τον προκριματικό. Από εκεί και πέρα κοιτάξαμε μονάχα να παραμείνουμε συγκεντρωμένες και να ανεβάσουμε στις επόμενες κούρσες ακόμα πιο πολύ την απόδοση μας.

Τι εικόνες περνάνε από μπροστά σας τη στιγμή που ανεβαίνετε στο βάθρο;
Είναι μία εικόνα που όποιος έχει ανεβεί εκεί πάνω γνωρίζει πολύ καλά αλλά δύσκολα μπορεί να περιγράψει και να ξεχάσει. Μέσα σε μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου περνάνε από μπροστά σου εικόνες από όλα αυτά τα χρόνια, από την προετοιμασία και ιδίως οι άσχημες στιγμές. Στιγμές που το σώμα σου ή η ψυχολογία σου κατέρρεε, στιγμές τραυματισμών, ιδρώτα και ατελείωτης κούρασης. Και μόλις τελειώσει η ανασκόπηση αυτή, έρχεται η στιγμή που λες… «Τελικά άξιζε τον κόπο για να βρίσκομαι τώρα εδώ πέρα!».

Σαν πλήρωμα πως δέσατε; Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της μίας και της άλλης που συμβάλουν σε αυτό το πετυχημένο δίδυμο;
Θα μπορούσα να πω ότι παρά το γεγονός ότι είμαστε μόνο πέντε μήνες πλήρωμα, έχουμε πολύ καλή χημεία με την Σοφία. Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της κάθε μίας, νομίζω ότι καταλληλότερος είναι να μιλήσει ο ομοσπονδιακός προπονητής. Ίσως σας πει αρκετά για την κάθε μία μας. Ύψος, δύναμη, εμπειρία. Αυτό που πιστεύω εγώ ότι αποτέλεσε κοινό χαρακτηριστικό μας και την κινητήρια δύναμη για αυτήν την πρόκριση είναι η «δίψα». Δίψα για δουλειά, για διάκριση, για το όνειρο αυτό που λέγεται Ολυμπιακοί Αγώνες.

Τώρα που το όνειρο έγινε πραγματικότητα τι ακολουθεί;
Σίγουρα ο στόχος των Ολυμπιακών Αγώνων σε λίγους μήνες θα γίνει πραγματικότητα. Ωστόσο, κακά τα ψέματα κανείς δεν θέλει να πάει σε έναν αγώνα και να χάσει. Είτε αυτός λέγετε Ολυμπιακοί Αγώνες, είτε διασυλλογικοί, είτε παιχνίδι στο σπίτι. Πόσο μάλλον όταν είσαι με πέντε μόνο μήνες κοινής προπόνησης και καταφέρνεις να βρίσκεσαι μέσα στα μετάλλια του παγκοσμίου πρωταθλήματος. Οπότε από εδώ και πέρα ακολουθεί το κυνήγι του μεγαλύτερου ονείρου κάθε αθλητή που δεν είναι άλλο από ένα Ολυμπιακό μετάλλιο.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες θυσίες που κάνεις για την κωπηλασία και ποια είναι τα πιο δυνατά πράγματα που σου έχει προσφέρει;
Ότι και να αποφασίσεις να κάνεις στη ζωή σου απαιτεί από εσένα να κάνεις κάποιες θυσίες για να τα καταφέρεις. Έτσι και εγώ έπρεπε να κάνω τις δικές μου θυσίες. Για παράδειγμα τα σαββατοκύριακα ή στις διακοπές του σχολείου δεν είχα τη δυνατότητα να κοιμάμαι μέχρι αργά το βράδυ και να ξεκουράζομαι την άλλη ημέρα το πρωί αλλά έπρεπε να σηκώνομαι πολύ νωρίς και να πηγαίνω για προπόνηση. Για πολλούς, αυτές οι υποχρεώσεις μου ή οι οχτώ ώρες καθημερινής προπόνησης τους φαίνονται σαν θυσίες. Για εμένα ωστόσο, αποτελούν απλώς κάποιους συμβιβασμούς που έχω κάνει με τον εαυτό μου ώστε να μπορώ να συνεχίζω να απολαμβάνω τα τόσα όμορφα πράγματα που μου προσφέρει η κωπηλασία.
Αναμφίβολα υπάρχουν στιγμές που αναρωτιέσαι για ποιο λόγο συνεχίζεις και σκέφτεσαι να σταματήσεις και να ασχοληθείς με κάτι άλλο. Οι χαρές όμως που παίρνεις καταφέρνοντας να τιμήσεις τη χώρα σου και με όλη σου τη δύναμη να υψώσεις όσο πιο ψηλά γίνεται την σημαία μας παγκοσμίως, αποτελούν ουσιαστικά και την κινητήρια δύναμη για την επόμενη χρονιά, συνεχίζοντας να κυνηγάς το όνειρο για το οποίο μιλούσαμε προηγουμένως…

Πως μπήκε η κωπηλασία στη ζωή σου;
Η κωπηλασία ήρθε τελείως τυχαία στη ζωή μου. Αν και από μικρή ευχαριστιόμουν αυτή την αίσθηση της συνεργασίας και της ανταμοιβής των κόπων, ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι στο μέλλον θα ασχολούμουν σε τέτοιο βαθμό με τον αθλητισμό. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στη Κατερίνη, όπου είναι μία πόλη με έντονο το στοιχείο του αθλητισμού και κατά καιρούς έχει αναδείξει μεγάλες προσωπικότητες του αθλητισμού. Ήμουν αθλήτρια της κολύμβησης στα παιδικά μου χρόνια και συχνά-πυκνά ο πατέρας μου, που ήταν για χρόνια κωπηλάτης, με παρότρυνε να δοκιμάσω και αυτό το άθλημα. Έτσι, τον Αύγουστο του 2007 αποφάσισα να το δοκιμάσω και να κάνω το χατίρι στον πατέρα μου, που εκείνη την ημέρα είχε γενέθλια. Αυτό ήταν! Από την πρώτη κιόλας βόλτα με το κωπηλατικό σκάφος ένιωσα μέσα μου την επιθυμία να συνεχίσω την αθλητική μου ζωή σε αυτό το άγνωστο άλλα τόσο ενδιαφέρον άθλημα. Επειδή η προπόνηση ήταν ήδη στοιχείο της καθημερινής μου ζωής, δεν δυσκολεύτηκα να προσαρμοστώ στις απαιτήσεις του αθλήματος και από την πρώτη μου κιόλας χρονιά κατάφερα να κερδίσω το πανελλήνιο πρωτάθλημα και να γίνω μέλος της Εθνικής ομάδας. Τότε ήταν και η στιγμή που είπα στον εαυτό μου ότι αυτό είναι που μου αρέσει και θέλω να κάνω για τα επόμενα χρονιά. Έτσι, προσπάθησα ακόμα περισσότερο και μαζεύοντας σιγά-σιγά και την απαραίτητη εμπειρία ήρθαν και οι πρώτες μου διεθνείς διακρίσεις. Και κάπως έτσι μέρα με τη μέρα και χρόνο με το χρόνο φθάσαμε έως εδώ… Και δόξα το Θεό οι μέχρι τώρα επιτυχίες μου αλλά και οι στιγμές που έχω ζήσει, με δικαιώνουν απόλυτα για αυτή μου την επιλογή.

Εκτός από την κωπηλασία τι άλλο περιλαμβάνει το καθημερινό πρόγραμμα της Κατερίνας;
Είναι αλήθεια ότι το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της ημέρας είναι κατειλημμένο από την προπόνηση και ότι ο ελεύθερος χρόνος που σου απομένει είναι από ελάχιστος έως ανύπαρκτος. Καθημερινά το πρόγραμμα μας περιλαμβάνει δύο προπονήσεις την ημέρα διάρκειας τριών με τεσσάρων ωρών η κάθε μία. Όπως καταλαβαίνετε, αν συνυπολογίσεις και το χρόνο που απαιτείται για την προετοιμασία, τη μεταφορά και τη ξεκούραση, η ημέρα σου έχει τελειώσει. Επιπλέον, όταν ακολουθείς αυτό το πρόγραμμα ζωής δεν είναι έχεις ούτε την «αντοχή», ούτε τη «δυνατότητα» να ξενυχτήσεις καθώς την επόμενη ημέρα σε περιμένει ένα πρωινό ξύπνημα και μία δύσκολη προπόνηση. Και αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο προσπαθώ να τον εκμεταλλευτώ στο έπακρο δυνατό και να κάνω πράγματα που με ξεκουράζουν κυρίως ψυχολογικά. Έτσι, πολλές φορές μου αρέσει να δοκιμάζω καινούργιες συνταγές μαγειρικής για τα αγαπημένα μου πρόσωπα, καφέ με καλούς φίλους, ή απλώς να διαβάζω κάποιο καινούργιο λογοτεχνικό βιβλίο.

Ποια είναι η συμβουλή που ακολουθείς πιστά και ποιος σου την έδωσε;
Δεν θα έλεγα ότι είναι τόσο συμβουλή όσο μία φράση του πατέρα μου την οποία από τότε την θυμάμαι κάθε φορά που φεύγω για αγώνες. Πριν φύγω για τον πρώτο μου διεθνή αγώνα, μου είχε πει: «Μπορεί να μην μπορούμε να έρθουμε και εμείς αλλά να ξέρεις ότι η καρδιά μας και η ψυχή μας θα είναι εκεί μαζί σου». Έκτοτε, όταν βρίσκομαι σε αγώνες στο εξωτερικό την θυμάμαι συχνά αυτήν την έκφραση και με κάνει να αισθάνομαι πως δεν είμαι μόνη μου αλλά έχω ανθρώπους στο πλευρό μου που με υποστηρίζουν και με βοηθάνε σε όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζω.

Πηγή: sportsfeed.gr

Παγκόσμιοι με κίνητρο την αγάπη

Στο Ρίο της Βραζιλίας, εκεί όπου όλοι θέλουν να βρεθούν το χρόνου το καλοκαίρι συμμετέχοντας στους Ολυμπιακούς Αγώνες, πριν λίγες μέρες οι Γιώργος Παπασεκαλλαρίου και Κώστας Μάντζιος κατέκτησαν το χάλκινο μετάλλιο στο παγκόσμιο πρωτάθλημα εφήβων αποδεικνύοντας για ακόμα μια φορά το μέλλον που υπάρχει στο άθλημα της κωπηλασίας.

συνέντευξη Σεβαστή Βρακατσέλη

Οι δύο Έλληνες πρωταθλητές μοιράστηκαν με το Sportsfeed τις ανησυχίες τους για το μέλλον τους σε ένα άθλημα που δεν τους προσφέρει κίνητρο σε μια διαδρομή που ο συνδυασμός πρωταθλητισμού και πανεπιστημίου μόνο εύκολος δεν είναι. Φτάνει άραγε μόνο η αγάπη τους για αυτό που κάνουν για να συνεχίσουν να πρωταγωνιστούν σε παγκόσμιο επίπεδο;

Πως μπήκε η κωπηλασία στη ζωή σας, τι σημαίνει πλέον για εσάς και ποια τα κίνητρα σας και συνεχίζεται;
Κώστας Ένας προπονητής από τον ΝΟΙ με είδε στο σχολείο μου πριν 4 χρόνια και μου ζήτησε να ξεκινήσω κωπηλασία… Πλέον η κωπηλασία για εμένα δεν είναι μόνο ένα άθλημα αλλά τρόπος ζωής. Επειδή η κωπηλασία επαγγελματικά δεν παρέχει κανένα οικονομικό όφελος και αποκατάσταση,αποκλειστικό κίνητρο αποτελεί για εμένα να ξεπερνώ συνεχώς τα όρια μου και να θέτω συνεχώς ψηλότερους στόχους
Γιώργος Η κωπηλασία μπήκε στη ζωή μου εξαιτίας της μητέρας μου πρώην κωπηλάτριας με έβαλε να δοκιμάσω και μετά από εκεί το ερωτεύτηκα δυστυχώς δεν υπάρχει κίνητρο είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα δεν ξέρω πόσο θα συνεχίσω έτσι ακόμα όσο και να το αγαπάω.

Ποια ήταν τα συναισθήματα σας την ώρα του τερματισμού;
Γιώργος Όταν τερματίζω πάντα νιώθω μια ανακούφιση αλλά τα συναισθήματα μου είναι ανάλογα με την επιτυχία μου φέτος ένιωσα μια ανταμοιβή για τον κόπο όλης τις χρονιάς.
Κώστας Τα συναισθήματα στο τέλος του αγώνα ήταν πάρα πολύ έντονα λόγω της αδρεναλίνης του αγώνα και η χαρά ήταν απερίγραπτη.

Κώστα πώς είναι η συνύπαρξη σας ως δίδυμο στην βάρκα. Ποιο είναι το δυνατό σημείο του καθενός;
Παρόλο που ήμασταν πλήρωμα μόνο για ενάμιση μήνα ταιριάξαμε από την αρχή και καταφέραμε να φτάσουμε σε αυτό το αποτέλεσμα χάρη στη σκληρή δουλειά και την καλή επικοινωνία που υπήρχε μεταξύ μας.Το δυνατό σημείο του Γιώργου ήταν η ενθάρρυνση σε στιγμές που μας κατέβαλε η κούραση…ενώ για μένα θεωρώ ότι βοήθησα στο να διατηρώ την ψυχραιμία της βάρκας στις στιγμές υψηλής πίεσης.

Γιώργο ποιοι είναι οι στόχοι σας από δω και πέρα;
Ο στόχος μας είναι το χρυσό στο βαλκανικό πρωτάθλημα και μετά βλέποντας και κάνοντας…

Κώστα ποια συμβουλή σας δίνουν οι προπονητές σας πριν τους αγώνες;
Μας συμβουλεύουν να έχουμε καθαρό μυαλό,να είμαστε συγκεντρωμένοι και να ευχαριστηθούμε τον αγώνα.

Γιώργο πως είναι η καθημερινότητα σας;
Το χειμώνα υπήρχε μόνο κούραση είχα το πρωί προπόνηση το μεσημέρι σχολείο και μετά ξανά προπόνηση έκτος όταν έλειπα στα κοινόβιο που είχα μόνο προπόνηση τώρα έχουν χαλάρωση τα πράγματα είμαστε καλύτερα

Πέρα από την κωπηλασία τι άλλο υπάρχει στη ζωή σας;
Γιώργος Η οικογένεια μου, οι φίλοι μου και ότι άλλο προκύψει!
Κώστας Φέτος για εμένα ήταν μια πολύ δύσκολη χρονιά γιατί έπρεπε να συνδυάσω προπόνηση και πανελλήνιες. Ευτυχώς κατάφερα να περάσω στο οικονομικό στη σχολή που ήθελα και πλέον θα προσπαθήσω να μοιράζω το χρόνο μου ανάμεσα στην προπόνηση και στο πανεπιστήμιο.

Πηγή: sportsfeed.gr

«Είμαι η Αμαλία Τσιάβου αθλήτρια του ΝΟΙ, από το Πέραμα και συνεχίζω»

Σύνταξη: Αποστόλης Τζελέτας

«Είμαι η Αμαλία Τσιάβου αθλήτρια του ΝΟΙ, από το Πέραμα και συνεχίζω». Με αυτά τα λόγια η χρυσή πρωταθλήτρια του σκιφ ελαφρών βαρός στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας για αθλητές κάτω των 23 ετών, οριοθετεί τους στόχους της, αλλά παράλληλα δείχνει και το πόσο «προσγειωμένη» είναι μετά από μια επιτυχία που είναι από τις μεγαλύτερες των τελευταίων ετών, ειδικά αν αναλογιστεί κάποιος τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει και ο ελληνικός αθλητισμός.
Έχοντας αρκετές εμπειρίες από μεγάλους αγώνες πλέον, ακόμη και με μεγαλύτερους ηλικιακά αντιπάλους, η Αμαλία Τσιάβου – δεν έχει συγγενική σχέση με την κορυφαία κωπηλάτρια Αλεξάνδρα Τσιάβου από την Ηγουμενίτσα, δηλώνει έτοιμη να διεκδικήσει ένα εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Και μετά από ένα χρόνο σκληρής δουλειάς, μπορούμε να περιμένουμε και πολλά παραπάνω.
Η Αμαλία Τσιάβου με την επιστροφή της στην Ελλάδα από το Πλόβντιβ της Βουλγαρίας, δεν ήρθε στα Γιάννενα. Μετέβη στην Καστοριά, όπου βρίσκονται τα υπόλοιπα μέλη της ελληνικής εθνικής ομάδας για να συνεχίσει την προετοιμασία της. Σε ένα διάλειμμα από τις προπονήσεις, απάντησε και στις ερωτήσεις του vimanews.gr

Αμαλία, ήταν μία επιτυχία που κυνηγούσες καιρό. Τι άλλαξε σε αυτόν τον αγώνα και ήρθε το μετάλλιο, και μάλιστα χρυσό;
Δεν άλλαξαν πολλά πράγματα. Ήταν απόρροια μιας σκληρής, επίμονης προσπάθειας και προπονήσεων από το προηγούμενο καλοκαίρι μέχρι και τώρα.

Μετά από αυτή την επιτυχία, πολλοί λένε πως είσαι το “next big thing” της ελληνικής κωπηλασίας. Πόσο ψηλά βάζεις τον πήχη; Τι να περιμένουμε από εσένα;
Από εμένα να περιμένετε ακόμη πιο πολλή και σκληρή δουλειά. Ο επόμενος στόχος είναι οι αγώνες που οδηγούν στο εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς αγώνες. Τώρα θα σας πω ότι είμαι η Αμαλία Τσιάβου αθλήτρια του ΝΟΙ, από το Πέραμα και συνεχίζω.

Παρά το ότι ο αθλητισμός στην Ελλάδα διάγει δύσκολες μέρες λόγω και των οικονομικών συνθηκών, οι αθλητές συνεχίζουν να φέρνουν επιτυχίες. Έχεις μία εξήγηση;
Η αγάπη για τη χώρα μου και για όλους τους Έλληνες είναι το κίνητρο για την επιτυχία. Ελπίζω από την πλευρά μου να δώσω λίγο γέλιο και χαρά σε αυτές τις δύσκολες στιγμές που περνάμε όλοι.

Στο παρελθόν είδαμε πολλούς συναθλητές σου να αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τους κωπηλατικούς στίβους ή έστω να διακόπτουν για ένα διάστημα τις προπονήσεις και τη συμμετοχή τους σε αγώνες, προσπαθώντας να εξασφαλίσουν το επαγγελματικό τους μέλλον. Είναι κάτι που σε προβληματίζει;
Φυσικά το επαγγελματικό, αλλά πρώτα το ακαδημαϊκό μέλλον με απασχολεί και μάλιστα πολύ σοβαρά. Όμως υπάρχει ένας μικρός προγραμματισμός, αλλά το άμεσο μέλλον είναι η κωπηλασία και ο μεγάλος στόχος που είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Που θα ήθελες να αφιερώσεις τη νίκη σου και το μετάλλιο, και τι θα ζήταγες από την πόλη;
Πρώτα θα ήθελα να αφιερώσω σε όλους τους Έλληνες και ειδικά στους Γιαννιώτες, ελπίζοντας όπως προανέφερα να τους δώσει λίγη χαρά και χαμόγελο στις δύσκολες ώρες που περνάμε όλοι μας.
Αφιερώνω επίσης τη νίκη στους ανθρώπους που με στηρίζουν σε όλη μου τη διαδρομή μέχρι εδώ, τον Ναυτικό Όμιλο Ιωαννίνων με όλους τους προπονητές μου, το Διοικητικό Συμβούλιο και όλους τους συναθλητές μου και βέβαια ένα μεγάλο ευχαριστώ στους προπονητές μου στην Εθνική ομάδα, καθώς επίσης σε όλους τους γνωστούς και άγνωστους ανθρώπους που στην καθημερινότητά μου, μου συμπαραστάθηκαν. Φυσικά στην οικογένειά μου, την αδερφή μου και τους γονείς μου. Εδώ θέλω να δηλώσω ότι συντάσσομαι και εγώ με την προσπάθεια του Δημάρχου και της πόλης για τη διεκδίκηση και ανακήρυξη της πόλης μας σαν πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης.
Κλείνοντας θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αγάπη που μου δείχνουν από την πρώτη στιγμή.

Πηγή: vimanews.gr

Σοφία Ασουμανάκη: Μια αθλήτρια που δεν πρέπει να κρύψουμε στο χρονοντούλαπο

«Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθεί κανείς τα όνειρά του και να τα πραγματοποιεί. Αυτό ακριβώς έκανα και γω και το συνιστώ σε όλους τους νέους ανθρώπους που έχουν κάποιο στόχο στη ζωή τους» υπογράμμισε μεταξύ άλλων σε μια άκρως ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε στοnews4all.gr και στον Ντενίς Μάρκο η Σοφία Ασουμανάκη. Μην ξεχνάμε εξάλλου και τα λόγια του Μοχάμεντ Αλι ότι «οι πρωταθλητές δεν φτιάχνονται στα γυμναστήρια. Οι πρωταθλητές γίνονται από κάτι που έχουν βαθιά μέσα τους. Μια επιθυμία, ένα όνειρο, ένα όραμα»

Η «χρυσή» νεανίδα που πριν κάποιες εβδομάδες αναδείχθηκε παγκόσμια πρωταθλήτρια στην κωπηλασία κλειστού χώρου στα 2.000 μέτρα καταρρίπτοντας παράλληλα το παγκόσμιο ρεκόρ που κατείχε η Σάρα Χιούμπαρντ από το 2004. Είναι ενδιαφέρον να βλέπεις νέους να καταξιώνονται και να έχουν τόσο πάθος για αυτό που κάνουν, πολλώ δε μάλλον όταν έχουν κάτι να πουν (και) στους άλλους συνομηλίκους τους που στοχεύουν και εκείνοι ψηλά. Η νεαρή αθλήτρια κατάφερε να διαθέσει χρόνο από το βεβαρημένο πρόγραμμά της καθώς μετά τη Βοστώνη ετοιμάζεται για το παγκόσμιο εφήβων νεανίδων που θα λάβει χώρα στο Ρίο Ντε Τζανέιρο το καλοκαίρι και να απαντήσει σε ορισμένες ερωτήσεις μας.

Πώς προέκυψε η κωπηλασία στη ζωή σου;
Αρχικά ασχολιόμουν με την κολύμβηση από 2,5 χρονών αλλά κατάλαβα ότι δεν μου ταιριάζει και ήθελα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό. Πριν 2 χρόνια έκανα διακοπές με την οικογένειά μου στο Σχοινιά και απλά έτυχε να βρεθώ την κατάλληλη στιγμή στο σωστό μέρος. Ήταν εκεί ο Κυριάκος Ζαρουλέας και ο Βασίλης Πολυμέρος και με προσέγγισαν για να δοκιμάσω το άθλημα άλλα ποτέ δεν βρήκα την ευκαιρία. Μετά από ένα χρόνο με ξαναπροσέγγισαν και την ίδια στιγμή πήγα να το δοκιμάσω. Αρχικά μου έκαναν ξενάγηση στο Ολυμπιακό κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά. Ο Βασίλης Πολυμέρος έκατσε στο κωπηλατικό εργόμετρο που είναι προσομοιωτής της κωπηλατικής κίνησης και εγώ δίπλα του ακολουθούσα τις οδηγίες του και από την πρώτη στιγμή ενθουσιάστηκα. Μετά από μια εβδομάδα πήγα στον Ελληνικό Ναυτικό Όμιλο Αιγυπτιωτών και ξεκίνησα εντατικά προπονήσεις.

Ποια ήταν τα πρώτα σου συναισθήματα μετά τη λήξη του αγώνα;
Η αλήθεια είναι ότι πέρασαν μερικά λεπτά μέχρι να συνειδητοποιήσω τι χρόνο είχα κάνει, από τη στιγμή που μου είπε ο προπονητής μου το χρόνο. Το κοινό ήταν ενθουσιασμένο και φώναζαν για τη νίκη μου και το νέο ρεκόρ αλλά εγώ δεν το καταλάβαινα εκείνη τη στιγμή από τη πίεση και την ένταση του αγώνα. Μετά από αρκετή ώρα που ηρέμησα κάπως και άρχισα να καταλαβαίνω τι έχω κάνει ένιωσα τρομερή χαρά και ικανοποίηση για την επίτευξη του στόχου μου.

Το παγκόσμιο πρωτάθλημα γινόταν στη Βοστώνη, αλλά το κοινό ήταν ενθουσιασμένο με τη παρουσία σου, υπάρχει εξήγηση για τη στήριξη αυτή, ένιωθες πως έπαιζες εντός έδρας;
Είναι γεγονός ότι ήταν η πρώτη φορά που συμμετείχα σε αγώνα κλειστού στίβου και με τόσο κόσμο. Ήταν πολύ συγκινητικό αλλά ταυτόχρονα και μια ισχυρή «ώθηση» για εμένα το γεγονός ότι όλος αυτός ο κόσμος φώναζε το όνομά μου και ζητωκραύγαζε. ο κόσμος στην Αμερική είναι πολύ ενημερωμένος και ασχολείται πολύ με αυτό το άθλημα και για αυτό το λόγο γνώριζε και την δίκη μου προσπάθεια. Θεωρώ πως αυτό συνέβη διότι ο κόσμος γνώριζε ότι παρόλο το νεαρό της ηλικίας μου καθώς και του χρονικού διαστήματος που ασχολούμαι με αυτό το άθλημα ήμουν πολύ κοντά στο ρεκόρ και ότι είχα τη δυνατότητα να το φτάσω. Ο ενθουσιασμός του κόσμου και το γεγονός ότι το στάδιο έχει πάρει το όνομα ενός μεγάλου Έλληνα αθλητή, με έκανε να αισθάνομαι πραγματικά ότι ήμουνα στη πατρίδα μου.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα τουλάχιστον, τα αθλήματα πέραν του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ πάνε σε δεύτερη μοίρα παρά τις επιτυχίες, βρέθηκες αντιμέτωπη με δυσκολίες κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας;
Ναι η αλήθεια είναι πως η κωπηλασία και πολλά άλλα αθλήματα δεν αναδεικνύονται τόσο όσο το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ στην Ελλάδα, (σκεφτείτε πριν μου γίνει η πρόταση δεν το γνώριζα πολύ καλά σαν άθλημα). Αλλά θεωρώ πως η Ομοσπονδία μας είναι πολύ οργανωμένη και υπάρχει στήριξη στους αθλητές. Εγώ προσωπικά μέχρι στιγμής δεν έχω αντιμετωπίσει κάποια δυσκολία. Η μεγαλύτερη στήριξη είναι από τους γονείς μου και νιώθω πολύ ευτυχισμένη που τους έχω δίπλα μου γιατί το κάνουν με τον καλύτερο τρόπο, φροντίζουν να μην λείπει τίποτα από την οικογένεια μας.

Ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο, ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι σου;
Προσωπικά θεωρώ πως ο στόχος κάθε ανθρώπου είναι να βελτιώνεται σε όλη του τη ζωή, κάτι το οποίο προσπαθώ να εφαρμόσω και εγώ στη δίκη μου ζωή και σαν άνθρωπος αλλά και σαν αθλήτρια. Θεωρώ πως το να είναι κανείς καλά είναι ένα κίνητρο το οποίο τον ωθεί στο να γίνεται ολοένα και καλύτερος. Προς το παρόν οι στόχοι είναι το παγκόσμιο εφήβων νεανίδων τον Αύγουστο στο Ρίο Ντε Τζανέιρο και να είμαι στις επιλογές του επικεφαλής των προπονητών της εθνικής ομάδας στα πληρώματα που θα διεκδικήσουν την πρόκριση για τους Ολυμπιακούς αγώνες του 2016 στο παγκόσμιο πρωτάθλημα ανδρών-γυναικών στη Γαλλία.

Νιώθεις πως η πίεση πλέον έχει αυξηθεί από τη στιγμή που περιμένει ο κόσμος και άλλα κατορθώματα από εσένα;
Προφανώς και υπάρχει περισσότερη πίεση τώρα που ο κόσμος περιμένει πιο πολλά από εμένα. Παρόλα αυτά προσπαθώ να είμαι συγκεντρωμένη στον δικό μου στόχο και να μην επηρεάζομαι ψυχολογικά διότι είναι πολύ εύκολο λόγω εξωτερικών παραγόντων να ξεφύγω από αυτόν.

Πέραν του πρωταθλητισμού, υπάρχουν και οι σπουδές στην μέση, δεν είναι εύκολο να τα συνδυάζεις, θες να ακολουθήσεις σπουδές που σχετίζονται με τον αθλητισμό ή έχεις άλλους επαγγελματικούς προσανατολισμούς;
Φυσικά και θέλω να σπουδάσω, καθώς θεωρώ ότι η μόρφωση είναι από τα σημαντικότερα προσόντα ενός ανθρώπου. Επειδή όμως λατρεύω τον αθλητισμό, ο οποίος έχει γίνει πια κομμάτι της ζωής μου, κύριος στόχος μου είναι να συνδυάσω τις σπουδές με τον αθλητισμό. Παρά τις δυσκολίες όμως που υπάρχουν, θα προσπαθήσω να τα καταφέρω! Βέβαια δεν έχω αποφασίσει ακόμα τι θα ακολουθήσω αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι θα σχετίζεται με τον αθλητισμό

Πώς αξιοποιείς το χρόνο σου όταν δεν έχεις προπονήσεις;
Όταν είμαι στο σπίτι μου εκτός Εθνικής ομάδας, το πρωί πάω σχολείο, μετά σπίτι για φαγητό, προπόνηση και σπίτι πάλι για διάβασμα. Όταν όμως φεύγω για προετοιμασία με την Εθνική ομάδα έχουμε διπλές προπονήσεις κάθε μέρα εκτός από δύο ημέρες που κάνουμε μια μόνο το πρωί. Ο ελεύθερος χρόνος είναι περιορισμένος και όταν υπάρχει προτιμώ να ξεκουράζομαι ακούγοντας μουσική ή βγαίνω ήρεμες βόλτες με τους φίλους μου.

Να φανταστώ οι φίλοι σου αφού επέστρεψες από τη Βοστώνη σου ζήτησαν αυτόγραφα; Δεν είναι λίγο να σημειώνεις παγκόσμιο ρεκόρ που παρέμεινε για 10 χρόνια και περίμενε εσένα.
(Γέλια) η αλήθεια είναι ότι πριν ακόμα γυρίσω στο σχολείο μου ο διευθυντής είχε ήδη ανακοινώσει στην προσευχή την επιτυχία μου. Έτσι όταν πήγα με υποδέχτηκαν όλοι πολύ ζεστά. Καθηγητές και μαθητές μου έδιναν συγχαρητήρια και με ρωτούσαν πως κατάφερα κάτι τέτοιο. Ήταν πολύ συγκινητικό. Αυτή θα είναι μια από τις καλύτερες σχολικές μου αναμνήσεις.

Κλείνω, με ένα ερώτημα που ακούγεται συχνά αλλά έχει τη σημασία του όταν η απάντηση δίνεται από ένα νεαρό άτομο. Τι θα έλεγες σε κάποιον/α που ονειρεύεται να καταξιωθεί στον αθλητισμό, ποια είναι τα συστατικά εκείνα που μπορούν να σε φέρουν πιο ψηλά στο προσωπικό σου Εβερεστ;
Προσωπικά θεωρώ ότι τα συστατικά τα οποία μπορούν να σε φέρουν πιο ψηλά στο προσωπικό σου «Έβερεστ» είναι η πίστη στον εαυτό σου ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα με πολλή δουλειά φυσικά, επίμονη κι υπομονή, δυναμισμό, θέληση να ασχοληθείς με αυτό που κάνεις και να δίνεις όλο σου το είναι για αυτό και πάνω από όλα να μην τα παράτας πότε! Τίποτα δεν χαρίζεται. Για να «κατακτήσεις» το βουνό σου πρέπει να προσπαθήσεις πολύ και να θυσιάσεις πολλά πράγματα! Είναι πολύ σημαντικό να ακολουθεί κανείς τα όνειρά του και να τα πραγματοποιεί. Αυτό ακριβώς έκανα και γω και το συνιστώ σε όλους τους νέους ανθρώπους που έχουν κάποιο στόχο στη ζωή τους.

Ντενίς Μάρκο

Πηγή: news4all.gr

«Μάχιμη ως το τέλος»

By teamSportsfeed


Μετά από ένα πολύωρο ταξίδι από την άλλη πλευρά του ατλαντικού η Σοφία Ασουμανάκη επέστρεψε από τη Βοστόνη. Η κάτοχος παγκοσμίου ρεκόρ στην κωπηλασία κλειστού χώρου μίλησε στο Sportsfeed για τη σπουδαία επιτυχία της.

του Άκη Ιωακείμογλου

Με το χρυσό μετάλλιο, το σφυρί που απονέμουν οι διοργανωτές και τον τίτλο της κατόχου παγκοσμίου ρεκόρ επέστρεψε από τη Βοστόνη η Σοφία Ασουμανάκη. Η νεαρή κωπηλάτρια πέτυχε το απόλυτο των στόχων της στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κωπηλασίας κλειστού χώρου και απολαμβάνει αυτή την επιτυχία της. Λίγο μετά την επιστροφή της στην Ελλάδα μίλησε στο Sportsfeed για την εμπειρία της, την επιτυχίας της και τις ιδιαίτερες στιγμές που έζησε σε αυτή τη διοργάνωση.

Σοφία, φτάνεις στα τελευταία 500 μέτρα και σε βλέπουμε κυριολεκτικά να τα δίνεις όλα. Θα ήθελα να περιγράψεις αυτές τις στιγμές.
Φτάνοντας στα τελευταία 500 μέτρα του αγώνα ήμουν στο στάδιο μόνο εγώ και το μόνιτορ του εργόμετρου και από πίσω μου η φωνή του προπονητή μου να με καθοδηγεί. Τερματίζοντας δεν είχα καταλάβει τι χρόνο είχα κάνει. Όσο ήμουν ξαπλωμένη ένιωσα από την βουή του κοινού ότι είχα κάνει κάτι καλό. Ο προπονητής μου μου είπε το χρόνο αλλά χρειάστηκαν αρκετά δευτερόλεπτα για να το συνειδητοποιήσω.

Ποια ήταν τα πρώτα συναισθήματα;
Το πρώτο συναίσθημα ήταν η ανακούφιση ότι τελείωσα τον αγώνα όπως τον είχα σχεδιάσει στο μυαλό μου, μάχιμη μέχρι το τελευταίο μέτρο. Τα υπόλοιπα συναισθήματα ήρθαν μετά από μερικά λεπτά. Χαρά και ικανοποίηση για το αποτέλεσμα και ευτυχία που πέτυχα τους στόχους που είχα εξαρχής, χρυσό μετάλλιο και παγκόσμιο ρεκόρ.

Η διαφορά των τριών δευτερολέπτων από το προηγούμενο παγκόσμιο ρεκόρ ήταν έκπληξη και για σένα;
Σε καμιά περίπτωση δεν το περίμενα να κάνω τόσο μεγάλη διαφορά, παρόλο που ήμουν προετοιμασμένη να σπάσω το ρεκόρ. Πιστεύω πως με βοήθησε η μοναδική ατμόσφαιρα για έναν αθλητή ερασιτεχνικού αθλήματος, που είχε δημιουργήσει το κοινό στο στάδιο και φυσικά η καθοδήγηση και οι συμβουλές του Βασίλη Πολύμερου.

Ακολούθησες συγκεκριμένη τακτική στον αγώνα;
Ναι, ακολούθησα τις οδηγίες του Βασίλη Πολύμερου, καθώς και ο ίδιος έχει αγωνιστεί στην ίδια διοργάνωση παλιότερα και ήταν ο καταλληλότερος να μου μεταφέρει τις εμπειρίες του. Θα ήθελα να αναφέρω την πιο σημαντική συμβουλή του για μένα. Να δώσω τον καλύτερό μου εαυτό μέχρι το τέλος και ό,τι κι αν συμβαίνει εκείνη την ώρα να μην τα παρατήσω.

Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα της κατηγορίας σου η κάμερα ήταν διαρκώς επάνω σου. Το αντιλήφθηκες καθόλου αυτό;
Δεν το αντιλήφθηκα. Ήμουν απόλυτα συγκεντρωμένη στην προσπάθειά μου. Το μόνο που άκουγα ήταν τον εκφωνητή να λέει το όνομά μου.

Πώς πανηγυρίσατε την επιτυχία;
Πήγαμε για φαγητό μαζί με τους συνοδούς μου τη Σμαράγδα Καϊμάκη, τον Κυριάκο Ζαρουλέα και τον Βασίλη Πολύμερο και συζητούσαμε την εμπειρία μας από τον αγώνα.

Βασίλης Πολύμερος: «Ξέκλεψε λίγο χρόνο για να γυμνάζεσαι!»

Ο δύο φορές Ολυμπιονίκης Κωπηλασίας και πρόεδρος της Μαραθωνίου Ακαδημίας Κωπηλασίας Καγιάκ, μοιράζεται τα fitness μυστικά του.

«Πάντα προσπαθώ να είμαι απολύτως συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνω, για να παίρνω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα». 

Με τι ασχολείσαι σήμερα; 

Είμαι αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και Πρόεδρος του αθλητικού σωματείου «Μαραθώνιος Ακαδημία Κωπηλασίας Καγιάκ» (Μ.Α.Κ.Κ.). 

Τι ώρα ξυπνάς; 

Στις 7.20. 

Τι τρως για πρωινό; 

Συνήθως, δημητριακά με μέλι και γάλα. Κάποιες φορές, ψωμί ή φρυγανιές με βούτυρο και μέλι ή μαρμελάδα. 

Τι ημερήσιο πρόγραμμα γυμναστικής ακολουθείς; 

Κωπηλατώ πάντα, σε πιο χαλαρούς ρυθμούς όμως πια, είτε στο κωπηλατοεργόμετρο είτε στο σκάφος, προσπαθώ να τρέχω με ήπιο ρυθμό (κάποιες μέρες όμως, αν τύχει να τρέξω με φίλους, οι στροφές ανεβαίνουν), λίγο ποδήλατο, λίγο γυμναστήριο… 

Υπάρχουν τεχνικές πνευματικής συγκέντρωσης που σε βοηθούν να κρατάς τον επιθυμητό ρυθμό στην προπόνηση; 

Την ώρα της προπόνησης ο χρόνος περνάει αργά, πολλές φορές βασανιστικά, λόγω της έντασης και του φορτίου. Οι σκέψεις που περνούν από το μυαλό μου είναι πολλές και διάφορες, πάντα όμως προσπαθώ να είμαι απολύτως συγκεντρωμένος σε αυτό που κάνω, για να παίρνω το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.  

«Προσπαθώ να τρέχω με ήπιο ρυθμό, κάποιες μέρες όμως, αν τύχει να τρέξω με φίλους, οι στροφές ανεβαίνουν». Φωτογραφία: Μάρα Δεσύπρη

Όταν προετοιμάζεσαι για ένα μεγάλο στόχο, πώς μένεις προσηλωμένος; 

Κάθε φορά, στην αθλητική μου ζωή, όταν προετοιμαζόμουν για ένα μεγάλο στόχο, τον σκεφτόμουν συνεχώς. Έτσι, δεν έχανα την προσήλωσή μου σε αυτόν. 

Υπάρχει κάποιο αξεσουάρ που δεν αποχωρίζεσαι στο γυμναστήριο; 

Στο γυμναστήριο, στη βάρκα, πάντοτε, φοράω ένα μικρό βραχιολάκι που μου δώρισε η γυναίκα μου, πριν από την Ολυμπιάδα της Αθήνας. 

 «Για να διατηρώ την αντοχή μου προτιμώ 

το ποδήλατο και το τρέξιμο. Σε πολύ μικρή 

ηλικία ήθελα να γίνω ποδηλάτης».

Πώς διατηρείς σταθερό το σωματικό σου βάρος; 

Ακολουθώντας αυστηρό διαιτολόγιο και ελέγχοντας το βάρος μου σε καθημερινή βάση. 

Πες μας μια διατροφική «γουρουνιά» που επιτρέπεις στον εαυτό σου. 

Το παγωτό –πάντα σε οικογενειακή συσκευασία, για να το μοιράζομαι με τη Θεοδώρα και την Αποστολία. 

Ποια άσκηση μισείς; 

Στην κωπηλασία, μέσα στο σκάφος, για να μεγαλώσουμε την αντίσταση, πολλές φορές δένουμε και τραβάμε ένα μικρό αντικείμενο, το οποίο όμως δημιουργεί φοβερή μείωση στην ταχύτητα του σκάφους. Το σιχαίνομαι! 

Ποιο είναι το νόημα που αντλείς από τη σωματική προσπάθεια, αυτό που σε εμπνέει να συνεχίζεις; 

Προσπαθώ πάντα να γίνομαι καλύτερος και να φέρνω καλύτερα αποτελέσματα. Οι δυσκολίες είναι για όλους οι ίδιες, απλώς πρέπει να επιμένεις, για να έρθει το κάτι παραπάνω σε σχέση με τους υπόλοιπους αθλητές. 

Πώς διατηρείς την αντοχή σου; Προτιμάς το τρέξιμο, το κολύμπι ή το ποδήλατο; 

Προτιμώ το ποδήλατο και το τρέξιμο. Άλλωστε, σε πολύ μικρή ηλικία ήθελα να γίνω ποδηλάτης. Το κολύμπι το συμπαθώ, μόνο όμως για τις καλοκαιρινές διακοπές. 

«Τα squat, αν και τα εκτελούμε με πολλά 

βάρη στην πλάτη, είναι μια από τις 

αγαπημένες μου ασκήσεις». 

Πώς δυναμώνεις τους μύες σου; Προτιμάς όργανα, βάρη ή ελεύθερες ασκήσεις αντίστασης; 

Στην κωπηλασία χρησιμοποιούμε σχεδόν όλες τις μορφές εκγύμνασης, οπότε μου αρέσουν όλες. 

«Κάθε φορά που προετοιμαζόμουν για ένα μεγάλο στόχο, τον σκεφτόμουν συνεχώς. Έτσι δεν έχανα την προσήλωσή μου σε αυτόν». 

Squat ή pushups; 

Τι θα ήθελες να είναι ευκολότερο; Τα squat, αν και τα εκτελούμε με πολλά βάρη στην πλάτη, είναι μια από τις αγαπημένες μου ασκήσεις. 

Ζέσταμα ή αποθεραπεία; Τι βαριέσαι περισσότερο; 

Είναι και οι δυο πολύ βασικές φάσεις της προπόνησης, δίνω πολύ μεγάλη βάση σε αυτές, ώστε να είμαι την επόμενη ημέρα καλά, χωρίς τραυματισμό. Τις βαριέμαι και τις δυο εξίσου, αλλά ξέρω πόσο σημαντικές είναι. 

Ποιες είναι οι «μυστικές» σου διατάσεις; 

Δεν θα έλεγα ότι οι διατάσεις είναι το καλύτερό μου, ούτε ότι έχω κάποιες «μυστικές», προσπαθώ όμως πάντα να κρατάω τους μύες μου σε καλή ελαστικότητα. 

«Εξακολουθώ να κωπηλατώ πάντα, σε πιο χαλαρούς ρυθμούς όμως πια, είτε στο κωπηλατοεργόμετρο είτε στο σκάφος». 

Ακούς μουσική όταν γυμνάζεσαι, και ποια; 

Δεν ακούω μουσική κατά τη διάρκεια της προπόνησης. Μόνο πριν από τον αγώνα. 

Ποια είναι η συμβουλή σου σε κάποιον που θέλει να αλλάξει τον τρόπο ζωής του, αλλά τον «πνίγει» η αμείλικτη καθημερινότητα; 

Όσο κι αν πιέζει ο χρόνος, με τη δουλειά, τα παιδιά και γενικότερα τις υποχρεώσεις της ζωής, να ξεκλέβει λίγο χρόνο για να γυμνάζεται. Εγώ, για παράδειγμα, πολλές φορές τρέχω τα βράδια μετά τις 9, όταν στο σπίτι τα πράγματα έχουν ηρεμήσει και μπορώ να λείψω. 

Ποια τρία πράγματα, εκτός από την άσκηση και τη διατροφή, καθορίζουν την ποιότητα της ζωής σου; 

Η επικοινωνία με την οικογένεια, με συγγενείς και φίλους, συνεργάτες και συναθλητές είναι τα πράγματα που με γεμίζουν και με κάνουν πιο δυνατό.

Πηγή : Andro.gr 

Εργάτης της κωπηλασίας

By sportsfeed



Ο πρόεδρος της ελληνικής κωπηλατικής ομοσπονδίας φιλάθλων ναυτικών σωματείων (ΕΚΟΦΝΣ), Γιάννης Καρράς, δεν είναι ο τυπικός, ατσαλάκωτος πρόεδρος μίας αθλητικής ομοσπονδίας. Αντιθέτως, πρόκειται για έναν δραστήριο και άοκνο εργάτη του αθλήματος που αγαπάει να υπηρετεί.

συνέντευξη Νίκος Κούδας

Βλέποντάς τον Γιάννη Καρρά να βοηθάει, αεικίνητος, σε κάθε στάδιο της διοργάνωσης του παγκόσμιου πρωταθλήματος της παράκτιας κωπηλασίας στη Θεσσαλονίκη, φορώντας όχι κάποιο αυστηρό κοστούμι αλλά τη μπλούζα της Εθνικής μας ομάδας, μιλώντας με εκατοντάδες ανθρώπους, συντονίζοντας, ακόμη και μεταφέροντας βάρκες μαζί με τους αθλητές πλάι στο κύμα, αντιλαμβάνεσαι ότι το να είσαι πρόεδρος δεν σημαίνει απλώς να κάθεσαι στην αναπαυτική καρέκλα ενός γραφείου και να παρευρίσκεσαι σε λαμπερές εκδηλώσεις, μα πολλά περισσότερα.

Κύριε πρόεδρε, πόσο σημαντική είναι η παγκόσμια διοργάνωση της παράκτιας κωπηλασίας για το αγώνισμά σας;

Το πρώτο κουπί στον κόσμο

By sportsfeed


Είναι μόλις 46 ετών, αθλητικός, φιλόδοξος, αλλά ταυτόχρονα ένας εξαιρετικά απλός και προσιτός άνθρωπος. Ο νέος πρόεδρος της παγκόσμιας κωπηλατικής ομοσπονδίας (FISA), Ζαν-Κριστόφ Ρολάν, από τις σπουδαιότερες παρουσίες στο παγκόσμιο πρωτάθλημα παράκτιας κωπηλασίας της Θεσσαλονίκης, μίλησε στο Sportsfeed.gr σε μία συνέντευξη εκ βαθέων.

συνέντευξη Νίκος Κούδας

Βλέποντάς τον να βαδίζει ανέμελος κατά μήκος της παραλίας, χωρίς επισημότητες και συνοδείες, φορώντας ένα λευκό, κοντομάνικο πουκάμισο, λευκό παντελόνι, και με το μαύρο σακάκι του ριγμένο στον ώμο, δεν θα ήταν καθόλου περίεργο αν κάποιος τον περνούσε για έναν απλό επισκέπτη, έναν από τους χιλιάδες που κατέκλυσαν τη Θεσσαλονίκη το περασμένο σαββατοκύριακο με αφορμή τη διοργάνωση της παράκτιας κωπηλασίας. Το μοναδικό ίσως στοιχείο που θα μπορούσε να προδώσει την ταυτότητά του ήταν το χαρακτηριστικό λογότυπο με τα πέντε χρωματιστά κουπιά στο μέρος της καρδιάς. Βλέπετε, ο ψηλόλιγνος αυτός κύριος δεν ήταν άλλος από τον Γάλλο πρόεδρο της FISA, Ζαν-Κριστόφ Ρολάν.

Κύριε Ρολάν, καλώς ήρθατε στη Θεσσαλονίκη. Τι γνώμη σχηματίσατε για την πόλη και τη διοργάνωση του παγκόσμιου πρωταθλήματος;
Για να είμαι ειλικρινής έφτασα στη Θεσσαλονίκη μόλις χθες (σ.σ. την Παρασκευή 17.10) και δεν είχα την ευκαιρία να δω την πόλη αρκετά. Ωστόσο από όσα πρόλαβα να διαπιστώσω είναι μία πανέμορφη πόλη, με υπέροχη ακτογραμμή. Όσον αφορά τη διοργάνωση θεωρώ ότι έχει γίνει πραγματικά εξαιρετική δουλειά από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, τους διοργανωτές, τους εθελοντές και την ελληνική ομοσπονδία. Θεωρώ ότι πρόκειται για μία πολύ πετυχημένη διοργάνωση.

Για πολλά χρόνια βλέπουμε τους Έλληνες κωπηλάτες να πρωταγωνιστούν στο υψηλότερο επίπεδο, παρότι ξέρουμε τις δυσκολίες που υπάρχουν, και είναι πραγματική ευχαρίστηση να τους βλέπουμε να αποδίδουν τόσο καλά σε Ολυμπιακούς Αγώνες και παγκόσμια πρωταθλήματα. Ελπίζω ότι είναι κάτι που θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

Πιστεύετε στο μέλλον της παράκτιας κωπηλασίας και την οραματίζεστε μελλοντικά ως Ολυμπιακό αγώνισμα;

Στην κορυφή του κόσμου με το κουπί τους

Λευτέρης και Γιώργος Κόνσολας, Σπύρος Γιάνναρος, Παναγιώτης Μαγδανής - Η χρυσή τετράδα της κωπηλασίας

by Μαρία Λεμονιά "Πρώτο θέμα"

Λευτέρης Κόνσολας, Γιώργος Κόνσολας και Σπύρος Γιάνναρος

Κατακτώντας για δεύτερη συνεχή χρονιά το χρυσό μετάλλιο -πετυχαίνοντας μάλιστα νέο παγκόσμιο ρεκόρ-, τέσσερις Ελληνες αθλητές απέδειξαν ότι είναι οι καλύτεροι κωπηλάτες του κόσμου. Τα αδέλφια Λευτέρης και Γιώργος Κόνσολας, ο Σπύρος Γιάνναρος και ο Παναγιώτης Μαγδανής, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, σήκωσαν ψηλά την ελληνική σημαία μόνο με τη δύναμη των κουπιών τους

Το μόνο που ήθελαν μετά τον σπουδαίο τους άθλο -και το ήθελαν απεγνωσμένα- ήταν ένα διάλειμμα. Ετσι, οι τέσσερις γίγαντες της ελληνικής κωπηλασίας δεν πρόλαβαν να επιστρέψουν από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας που έγινε στην Ολλανδία και έφυγαν απευθείας για διακοπές. «Ηταν μία από τις πιο κουραστικές χρονιές που μπορώ να θυμηθώ», εξομολογείται ο Γιώργος Κόνσολας, εξηγώντας ότι «ιδρώσαμε, κοπιάσαμε και μοχθήσαμε, αλλά οι κόποι μας δεν πήγαν χαμένοι, καθώς καταφέραμε να ανέβουμε και πάλι στην κορυφή του κόσμου». Ολοι μαζί στο τετραπλό, μαζί και εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων; Οχι ακριβώς. «Τώρα οι τρεις από τους τέσσερις θα πάμε μαζί διακοπές. Πού θα είναι ο τέταρτος;» αναρωτιέται κάπως περιπαικτικά ο

Κατερίνα Νικολαΐδου: Του χρόνου το χρυσό

By sportsfeed


Η αργυρή πρωταθλήτρια κόσμου στο σκιφ ελαφρών βαρών γυναικών, Κατερίνα Νικολαϊδου, μιλάει από το καταπράσινο Άμστερνταμ για το δεύτερο συνεχόμενο ασημένιο μετάλλιό της σε παγκόσμιο πρωτάθλημα μετά το περσινό στη Νότια Κορέα, για τη Βελγίδα αντίπαλό της που την κέρδισε στο νήμα, και αφήνει υπόσχεση για το χρυσό που εξακολουθεί να της διαφεύγει…
συνέντευξη Νίκος Κούδας

Κατερίνα, τα θερμά μου συγχαρητήρια για μία ακόμη φορά!
Ευχαριστώ πολύ!

Πώς αισθάνεσαι; Αργυρό μετάλλιο πέρυσι στην Κορέα, αργυρό και φέτος στην Ολλανδία. Δικαίωση και επιβεβαίωση για ’σένα;
Είμαι πολύ χαρούμενη! Πέρυσι έχασα το χρυσό για τρία δευτερόλεπτα, φέτος για μόλις 40 κλάσματα του δευτερολέπτου! Κάθε χρονιά είμαι και πιο κοντά. Ελπίζω του χρόνου να το κατακτήσω. Πάντως

Βασίλης Πολύμερος: Από πρωταθλητής, μέντορας

By sportsfeed


Συνέδεσε το όνομά του με ορισμένες από τις σπουδαιότερες επιτυχίες της ελληνικής κωπηλασίας, έχοντας στεφθεί δύο φορές Ολυμπιονίκης (χάλκινος το 2004 και αργυρός το 2008) στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών των ανδρών. Σήμερα, αποτελεί πολύτιμο δάσκαλο για τα παιδιά της νέας γενιάς των ελληνικών κουπιών, κι απ’ ό,τι φαίνεται εκ του αποτελέσματος είναι εξαιρετικός και σ’ αυτόν τον ρόλο. Ο Βασίλης Πολύμερος (στη φωτογραφία, με την πρώην πρωταθλήτρια και σύζυγό του Χρύσα Μπισκιτζή, και τον κωπηλάτη του ΕΝΟΑ, Σπύρο Γιάνναρο) μιλάει για το παγκόσμιο πρωτάθλημα του Άμστερνταμ, για τον ρόλο του στην ελληνική ομοσπονδία κωπηλασίας, αλλά και για το μέλλον του αγωνίσματος στη χώρα μας.

συνέντευξη Νίκος Κούδας

Κύριε Πολύμερε καλησπέρα και συγχαρητήρια για τις επιτυχίες της Εθνικής μας.Σας ευχαριστώ πολύ.

Νιώθετε δικαιωμένοι από το αποτέλεσμα;

Κ. Νικολαΐδου στην ΕΡΑ Σπορ: «Στόχος το Παγκόσμιο, όνειρο οι Ολυμπιακοί Αγώνες»

Η 22άχρονη πρωταθλήτρια, που κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο U23, μίλησε για το ξεκίνημά της, το παρόν και το μέλλον της στη κωπηλασία…

Η Κατερίνα Νικολαΐδου, μετά την κατάκτηση του ασημένιου μεταλλίου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κωπηλασίας U23 στο Βαρέζε της Ιταλίας, μίλησε στο ertopen.com και την εκπομπή της ΕΡΑ ΣΠΟΡ, «Παιχνίδι είναι…» με τη Σεβαστή Βρακατσέλη και το Γιώργο Πετρίδη…
Η 22άχρονη αθλήτρια αναφέρθηκε στα συναισθήματα της την ώρα του τερματισμού και του βάθρου και εξήγησε τις βάσεις που χρειάζονται, ενόψει του επερχόμενου Παγκοσμίου Ανδρών/Γυναικών, που θα διεξαχθεί τον Αύγουστο στο Άμστερνταμ, αλλά και τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που είναι και ο μεγάλος της στόχος.

Αναλυτικά η συνέντευξη της Κατερίνας Νικολαΐδου στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ:

Γιάννης Κουρκουρίκης: «Διατηρώ μέσα μου τη φλόγα διαρκώς αναμμένη»

Ο «εθισμός» στο τρέξιμο και όσα έμαθε στο σώμα και στο πνεύμα του ο δρόμος.

Συνέντευξη: Κίμων Φραγκάκης

Πότε ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με τον αθλητισμό; 

Ήμουν 12 χρονών, όταν, από αγάπη προς το υγρό στοιχείο του τόπου διαμονής μου, τον Λουδία ποταμό, εντάχθηκα στον Ναυτικό Όμιλο Γιαννιτσών. Σε ηλικία 14 χρονών πήρα το πρώτο μου χρυσό μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Κωπηλασίας Παμπαίδων. Είχα αισθανθεί και από νωρίτερα ότι ήμουν ευτυχισμένος μέσα από αυτό και αποδέχθηκα το πεπρωμένο που παρουσιαζόταν τόσο ξεκάθαρα μπροστά μου. Για το λόγο αυτό η συνέχεια ήταν σχεδόν μονόδρομος: σπούδασα στο Τμήμα Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και, κατόπιν στο Τμήμα Φυσικοθεραπείας του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού Ιδρύματος Θεσσαλονίκης. Εδώ και 32 χρόνια, ανελλιπώς και επιμελώς, όλη μου η καθημερινότητα στρέφεται γύρω από τον χρόνο προπόνησής μου. Ο αθλητισμός είναι η ζωή μου!

Κατερίνα Νικολαΐδου: Με το κουπί στην κορυφή της Ευρώπης

Μαρία Λεμονιά 10/06/2014 - Πρώτο Θέμα



Τα νερά του ποταμού Σάβα στο Βελιγράδι αποδείχτηκαν τυχερά για την Κατερίνα Νικολαΐδου, η οποία κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο της πρωταθλήτριας στην Ευρώπη.Λίγες ώρες μετά το άκουσμα του εθνικού μας ύμνου, το «χρυσό» κορίτσι από την Κατερίνη μίλησε για όλα: τους βιοπαλαιστές γονείς της, την πολύτεκνη οικογένειά της, τις στερήσεις και όλα όσα πέρασαν από το μυαλό της στα τελευταία μέτρα του αγώνα

«Η κορυφή της Ευρώπης της ανήκει»

Η Κατερίνα Νικολαϊδου μιλάει στο woop.gr για τις επιτυχίες της στην κωπηλασία τα τελευταία χρόνια

Η Ελληνίδα αθλήτρια της κωπηλασίας, Κατερίνα Νικολαϊδου, επιβεβαιώνει τον τίτλο της κορυφαίας κι ανεβαίνει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου για δεύτερο συνεχόμενο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Η Κατερίνα Νικολαΐδου γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1992. Κι ενώ στην αρχή της ζωής της είχε αποφασίσει να ασχοληθεί με την κολύμβηση, η επιρροή του πατέρα της, -ευτυχώς- την έκανε να το ..γυρίσει στην κωπηλασία. Το αποτέλεσμα; Χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νεανίδων (2010), αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα νέων γυναικών (2012), χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα (2013), χρυσό μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες (2013), χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα κάτω των 23 ετών (2013), αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα (2013).

Η πιο πρόσφατη επιτυχία της 21χρονης Κατερίνας, ήταν αυτή πριν από λίγες ημέρες, στα νερά του ποταμού Σάβα στο Βελιγράδι. Εκεί όπου για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά αναδείχτηκε Πρωταθλήτρια Ευρώπης θριαμβεύοντας στον τελικό του μονού σκιφ ελαφρών βαρών. Επιβεβαιώνοντας πως ,ναι, κουπιά – κουπιά, είναι πλέον η κορυφαία Ελληνίδα αθλήτρια!

Ο Λευτέρης Κόνσολας στην Espresso: Στόχος μετάλλιο στο Ρίο

O «Σαλαμινομάχος» της κωπηλασίας Λευτέρης Κόνσολας εξηγεί πώς έφτασε στην κορυφή του κόσμου στην κατηγορία διπλό σκιφ ελαφρών βαρών.

Ο 25χρονος Λευτέρης Κόνσολας, που κατέκτησε πριν από λίγες μέρες (με παρτενέρ τον Σπύρο Γιάνναρο) το χρυσό μετάλλιο στο 1ο Παγκόσμιο Κύπελλο Κωπηλασίας στην κατηγορία διπλό σκιφ ελαφρών βαρών γνωρίζοντας την αποθέωση από τους ομογενείς της Αυστραλίας στο Σίδνεϊ αποτελεί την καλύτερη απόδειξη ότι η «δύναμη της θέλησης» στον αθλητισμό δημιουργεί θαύματα. Πριν από έξι χρόνια είχε πάρει την απόφαση να σταματήσει να κωπηλατεί προκειμένου να βρει τον επαγγελματικό του προσανατολισμό, όμως ξαφνικά παρουσιάστηκε η

Ο Παναγιώτης Μαγδανής για τους αγώνες αξιολόγησης.

"Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιάννη Λυτσάκη... αλλά και στους Λημνιούς..."

Πηγή: "Λημνιακή Φωνή"
Μετά την επιτυχία του Παναγιώτη στους πρώτους αγώνες αξιολόγησης, που πραγματοποιήθηκαν το Σαββατοκύριακο 1 & 2 Μαρτίου στο Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο του Σχοινιά, επικοινωνήσαμε με τον πρωταθλητή μας και μας μίλησε για την διοργάνωση.

«Οι αγώνες είχαν πολύ καλή οργάνωση και όλα κύλησαν πολύ ομαλά και τις 2 ημέρες παρά τις κακές καιρικές συνθήκες. Όλοι οι συναθλητές μου ήταν σε πολύ καλή κατάσταση και έτσι ο ανταγωνισμός ήταν πολύ υψηλός. Και εγώ ήμουν σε αρκετά καλή κατάσταση, γι’ αυτό και οι κούρσες μου πήγαν αρκετά καλά με αποτέλεσμα να κάνω την 2η καλύτερη επίδοση της διοργάνωσης».

Λευτέρης & Γιώργος Κόνσολας: Δίδυμο κορυφής

ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ: Σεβαστή Βρακατσέλη
Email: svrakatseli@cobrasports.gr

Αποτελούν ίσως το κορυφαίο δίδυμο αυτή τη στιγμή στην ελληνική κωπηλασία και με τις επιτυχίες τους επιβεβαιώνουν σε κάθε διοργάνωση τη δυναμική της ελληνικής κωπηλασίας σε διεθνές επίπεδο. Λευτέρης και Γιώργος, Γιώργος και Λευτέρης, δύο αδέρφια στην ίδια βάρκα που μας έχουν αποδείξει ότι η Ελλάδα είναι στην κορυφή με το κουπί της!

Το Cobrasports.gr συνάντησε τα δυο αδέρφια στο δεύτερο σπίτι τους, στο ΝΑΟ Σαλαμίνας και λίγο πριν φορτωθούν την βάρκα τους στους ώμους και ξεχυθούν στον υγρό στίβο για τα χιλιόμετρα της ημέρας μας εκμυστηρεύτηκαν τους στόχους, τα συναισθήματα και τα παράπονα τους.



Λευτέρη, πώς ξεκίνησε η ενασχόληση σου με την κωπηλασία;

Η κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς στο woop.gr!

Η κορυφαία αθλήτρια της χρονιάς, Κατερίνα Νικολαΐδου, μίλησε αποκλειστικά στο woop.gr για το -υπέροχο για την ίδια- 2013!

Ήταν η χρονιά που είδε τους κόπους της να ανταμείβονται και με το παραπάνω.
Πέτυχε σπουδαία πράγματα, έχοντας ελάχιστα εφόδια στην διάθεσή της, αλλά με περίσσευμα καρδιάς και πίστης ότι στο τέλος θα τα καταφέρει

.
Η Κατερίνα Νικολαΐδου ήταν δικαιωματικά η Νο1 αθλήτρια της χρονιάς στην χώρα μας, καθώς πέτυχε πολύ σημαντικές διακρίσεις, που φανερώνουν πως με προσπάθεια, αφοσίωση και προσήλωση στον στόχο, μπορεί ο καθένας να δει τα όνειρά του να πραγματοποιούνται.

Η 21χρονη πρωταθλήτρια της Κωπηλασίας, μίλησε στο woop.gr, κάνοντας μια αποτίμηση του -εκπληκτικού για την ίδια- 2013, όπου κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σκιφ ελαφρών βαρών στο παγκόσμιο πρωτάθλημα κωπηλασίας Νέων στο Λιντς της Αυστρίας, ενώ ήταν δεύτερη (ασημένιο μετάλλιο) στο παγκόσμιο πρωτάθλημα, που έγινε στη Νότια Κορέα.

Μας ανέλυσε τα συναισθήματά της, μας αποκάλυψε τι κάνει μια πρωταθλήτρια στην καθημερινότητά της, αναφέρθηκε στο θέμα που προέκυψε με την οικονομική κατάσταση της οικογένειάς της και είπε τα δικά της "ευχαριστώ" στους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα της.



Ακολουθεί η συνέντευξη της Κατερίνας Νικολαΐδου στο woop.gr:

Πως ήταν το συναίσθημα να ψηφίζεσαι η καλύτερη αθλήτρια της χρονιάς στην Ελλάδα μόλις στα 21 σου χρόνια;
"Είμαι σίγουρα πολύ χαρούμενη. Η αλήθεια είναι ότι δεν το περίμενα παρά τις επιτυχίες μου, αλλά πιστεύω ότι το άξιζα αυτό το βραβείο. Ασυναίσθητα ανέβηκα πάνω να παραλάβω το βραβείο στην

Συνέντευξη των αδελφών Κόνσολα στην εφημερίδα "Ανατροπές"

Να΄τοι να΄τοι οι ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ!

Ήταν πριν 11 χρόνια όταν ο 12χρονος τότε Γιώργος Κόνσολας πρωτογράφτηκε στον ΝΑΟΣ, στο καγιάκ. Τότε κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τι ιστορία θα έγραφε το όνομα Κόνσολας στην παγκόσμια κωπηλασία.
Πανελλήνια Πρωταθλήματα, Μεσογειακοί Αγώνες, Πανευρωπαϊκοί, Παγκόσμιοι… Ατελείωτη η λίστα των διακρίσεων για τα αδέρφια Κόνσολα, με αποκορύφωμα το παγκόσμιο χρυσό του Λευτέρη το 2010 στη Λευκορωσία, την 8η θέση στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου και, βέβαια, το πρόσφατο χρυσό στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Νότιο Κορέα στο τετραπλό σκιφ ελαφρών βαρών των ανδρών, σε μια κούρσα όπου συμμετείχαν και οι δύο.
Ανάμεσα στις πολλές υποχρεώσεις τους, οι πρωταθλητές μας, σε μια αποκλειστική ανθρώπινη συνέντευξη στις «Ανατροπές», μιλούν για τη ζωή τους, τους στόχους τους, θυμούνται τα πρώτα τους βήματα στην κωπηλασία, το …κουπί που πέρασαν για να φτάσουν στα ψηλότερα σκαλοπάτια του βάθρου και εκφράζονται με συγκίνηση για τον προπονητή τους και τον ΝΑΟΣ.